Dit mooie nostalgische gebouw roept direct een herinnering in me op van de spaarzegels op school.n. Ik zat op een katholieke meisjesschool in Tilburg, de Margreta Mariaschool in de Poirtersstraat. We liepen elke dag naar school en mochten de drukke Ringbaan West pas oversteken als de verkeersbrigadiertjes hun pannekoek omhoog hielden,
We luisterden niet altijd naar 'de papzakken' zoals we ze noemden. Zeker niet toen ik in de vijfde en de zesde zat.
In mijn wollen zwarte cape die mijn moeder had gemaakt voelde ik me onoverwinnelijk, ook al werd ik nageroepen: 'pastoor!' Een keer in de zoveel tijd kwam er een meneer van de Boerenleenbank naar school en konden we zegeltjes kopen. Ze waren een kwartje per stuk.
Als je kaart vol was, kon je hem inleveren bij de Boerenleenbank. Voor twintig zegels werd er vijf gulden bijgeschreven op je zilvervlootspaarrekening. En dan eindelijk die mooie pop kopen bij Speelgoedzaak Haans op het Burgemeester Mortelplein of die leren voetbal.
Tegenwoordig hoeven kinderen niet meer gestimuleerd te worden om te sparen. Ze verdienen zelf vaak al honderden euro's met hun TikTok filmpjes of ze bestellen op krediet bij de grote webwinkels.
Waar blijft de tijd toen ze nog echt konden verlangen...
Bank uit het verleden
om je spaarbankboekje heen te brengen; onderling krediett en sparen
een gebouw dat vertrouwen geeft
ramen die omhoog rijzen, waarachter
employés hun rekenwerk deden
leven, nieuw leven voor boerenbedrijven
en in gedachten zie ik daar, vol verlangen
een boerenknecht naar binnen stappen
nog wat onwennig op zijn nieuwe leren schoenen
begin van een eigen bedrijf
alle centjes bij elkaar gespaard
na nachtenlang gereken
klaar om te lenen voor een nieuwe toekomst
Reacties
Een reactie posten